Kleutergeleuter


<p>Jan Beijer</p>

Jan Beijer

(Foto: )

Kleutergeleuter

Bij de behandeling van de begroting kregen de coalitie en de oppositie in de Tielse gemeenteraad het hevig met elkaar aan de stok. In een “open gesprek” zouden de partijen samen de centjes voor het komende jaar gaan verdelen, maar het kwartje wilde maar niet vallen. De oppositie verweet de regeringspartijen alleen maar grote bedragen voor stenen over te hebben. Voor de mensen zelf zou te weinig geld opzij gelegd worden. De partijen kwamen er niet uit. Het draaide uit op een hanengevecht, waar ze in een verscholen dorp in het Verre Oosten massaal voor uitgelopen zouden zijn. Het liberale raadslid Van Gurp kon het niet meer aanzien. Nog voor de vermoeide voorzitter de vele uren durende vergadering met een hamertik besloten had, verliet hij de arena. Hij keek nog even om naar het gekrakeel en sprak: “Ik ga hiervan over mijn nek.” Aldus maakte hij er een halszaak van. Geen wonder dat deze vergadering de politieke gemoederen nog dagenlang bezig hield.

Vooral wethouder van financiën Melissen kreeg er geen genoeg van. Hij rakelde de heisa op in een interview, dat knalde als verboden vuurwerk in de Nieuwjaarsnacht. De oppositie had met modder gegooid, de boel zitten verzuren en had zich gedragen als een stelletje kleuters, zo liet hij met stemverheffing weten. Dat je je tegenstanders, aangevoerd door D’ 66, het verwijt maakt met modder te gooien, nou ja, daar kan ik nog wel mee leven. Dat hoort bij een politiek debat op het scherpst van de snede, zullen we maar zeggen.

Maar wat bedoel je als je je tegenstanders vergelijkt met kleuters? Dat lijkt me geen verwijt, maar juist een compliment. Het zou veel erger zijn als je kleuters ging vergelijken met raadsleden, die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Of met wethouders die samen het bestuur van de Avri vormen. Ik noem maar wat.

Vergeet niet, beste wethouder, dat kinderen gewoon de waarheid spreken. Net als dronkaards. Met dronkenschap heb ik al jaren geen ervaring meer, maar ik weet wel zeker dat kinderen in principe eerlijk zijn.

Ze zullen hooguit een positief bedoeld leugentje vertellen. U weet wel hoe dat gaat. Papa heeft de kindertjes in vertrouwen meegedeeld wat hij voor Moederdag heeft gekocht. Maar mama is razend nieuwsgierig en gooit een visje uit bij het kroost. Ah, jullie weten het wel, probeert ze. Geheel volgens afspraak met papa houden ze de lippen stijf op elkaar. Ze verklappen het geheimpje met papa niet. Nee, mama, we weten echt helemaal niets van dat cadeautje af. Dat noem ik een positief leugentje.

Maar dat zal de wethouder niet bedoeld hebben toen hij de oppositie van kleutergedrag beschuldigde. Anders hadden de democraten niet zo hoog in de gordijnen gezeten.

Zij laten op internet weten dat ze de wethouder “met plaatsvervangende schaamte hebben aangehoord.” Ze gaan zelfs nog een stap verder door zich te verontschuldigen voor de houding van de coalitie. Ik zal er als simpele columnist die er van een afstandje naar kijkt, verder niet over uitweiden, maar dit moddergevecht lijkt me een treurig dieptepunt in de Tielse politiek.

Hoe ik het zou willen noemen? Gewoon kinderachtig.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)

spot op de betuwe

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden