Ingezonden brief

Ingezonden brief

Beste heer Beijer,

Ik ben u zeer dankbaar dat u de vreselijke varkensfabricage en verwerking zo treffend aan de kaak stelde.
Onlangs sprak ik een lid van de vrijwillige brandweer Buren, die betrokken was bij de bestrijding van de brand van de Knorhof. Hij hoort soms in zijn hoofd nog het gillen van de varkens, vertelde hij me.
Ik heb niet doorgevraagd.
Wat moeten die brandbestrijders hebben gedacht en gevoeld; hopelijk hebben ze nazorg gehad. Respect voor die mensen, maar de aanleiding heeft de politiek en de ondernemer niets geleerd.
U besteedt er terecht juiste woorden aan, in de Zakengids van 13 januari jl. Dit zou nooit meer moeten gebeuren: zo’n dieren Goelag.

Jammer dat de belangen van dieren (en vaak ook mensen: zie toeslagen affaire) behandeld worden door autistisch calculerende (zaken)lieden en meelopende politici. Bij deze laatsten spelen veelal belangen een rol die ver af staan van de betrokkenheid bij het onderwerp. Nog afgezien van de vraag of bestuurders in het algemeen veel bezig zijn met (of verstand hebben van) dierenleed, om maar 1 onderwerp te noemen. Opportunistische besluitvorming en matige interesse voor de gevolgen daarvan zullen ook bij Knorhof II de boventoon gaan voeren vrees ik.

En ja, die arme dieren zijn ondertussen door de fokkers/genetici (beroeps ethiek?) klaargestoomd om zo’n dierenhel van nog meer “productie” te gaan voorzien.
U mag best weten: ik heb er na het lezen van uw artikel weer een traan om gelaten. Verdriet en machteloosheid maken een mens immers niet vrolijk.

Ik ben, samen met mijn vrouw, vegetariër en gul donateur als het gaat om natuur- en dierenorganisaties. We hebben maar 1 aarde. En de natuur en vooral de kwetsbare dieren die haar bevolken dreigen steeds vaker het (definitieve) onderspit te delven. Uitsterven van planten en dieren gaat steeds sneller en de illegale handel in zeldzame dieren en hun onderdelen levert meer op dan de drugshandel. Het zijn onderwerpen die helaas de journaals niet halen.

Ik heb ooit eens aan iemand van Peta gevraagd waarom dergelijke onderwerpen consequent gemeden worden door de media. Het antwoord was: het is vaak te gruwelijk, dan kijken de mensen niet meer.
Dus géén nieuw format: “Spoorloos, de diersoort van de week”. Want gegarandeerd geen happy end. Heeft Peta toch gelijk.

Nogmaals dank voor uw bijdrage in de Zakengids! Ik zie het ook als een stem advies…J

Met hartelijke groet,
Peter van Harn

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden