Logo zakengidstiel.nl


De Museumjas helpt Sjanne Emans het verhaal van leven in een weeshuis te vertalen naar de belevingswereld van kleuters. "Het gaat nooit om de leuke anecdote, maar om een zo reëel mogelijk beeld van hoe het was om te moeten leven in een weeshuis."
De Museumjas helpt Sjanne Emans het verhaal van leven in een weeshuis te vertalen naar de belevingswereld van kleuters. "Het gaat nooit om de leuke anecdote, maar om een zo reëel mogelijk beeld van hoe het was om te moeten leven in een weeshuis." (Foto: Karel van Koppen)

Sjanne tovert verhalen met museumjas

Elke eerste zondag van de maand kijken kleuterogen vol spanning naar de kleurrijke jas van Sjanne Emans (29). De zakken van haar museumjas zitten vol spannende verhalen over hoe het was om wees te zijn in het eeuwenoude Elisabeth Weeshuis in de Herenstraat in Culemborg.

Culemborg - Met het aantrekken van de Museumjas wordt Sjanne Emans toch een beetje de actrice die zij na haar middelbare school had willen worden. Kinderen iets leren, sluit aan bij haar belangstelling voor de PABO. Beide kwamen samen in haar opleiding 'Publiek en presentatie' aan de Reinwardt Academie, met als specialisatie 'kinderen in musea'; later aangevuld met de opleiding Kunsteducatie aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. “In musea kun je kinderen in contact brengen met ons cultureel erfgoed. Daarvoor moet je de grote verhalen vertalen naar de beleving van kinderen.”

Dat kan met de museumjas. Die is een idee van Lucienne Bartels van het Educatie-team van het Weeshuismuseum. Als Sjanne met de jas aan met de kleuters door het museum loopt, komt uit de ene zak een knuffelbeer voor in bed, uit de andere een bril van de strenge weeshuismoeder, in de volgende blijken LEGO-blokjes te zitten als brug naar het speelgoed van toen, enzovoorts. Sjanne heeft al heel wat Museumjas-wandelingen gedaan, maar draait nooit een plaatje af. “Ik sluit altijd aan op de reacties van de kinderen en de volwassenen. Dat maakt elke wandeling anders.”

Voor ze aan de wandeling begint, leest Sjanne voor uit 'De 22 wezen'. “De kinderen zijn best onder de indruk van zo'n groot gebouw als het Weeshuis en dat daar kinderen woonden die geen vader en moeder meer hadden. Met het boek krijg ik ze aan de praat. Daarna is de schroom wel over.”

Over leven in een weeshuis kun je sappige anecdotes vertellen. Die valkuil wil Sjanne vermijden. “Zo klein als ze zijn, moeten ze toch een reëel beeld krijgen. Het moet geen soort sprookje voor ze worden. Neem bijvoorbeeld dat weeskinderen bier kregen. Ik ga dan uitleggen dat bier destijds heel normaal was. Dan is het niet zomaar een grappige anecdote, maar geeft het iets van historisch besef.”

Soms komt Sjanne kleuters later weer tegen. Ze doet namelijk ook programma's erfgoededucatie voor basisscholen, bijvoorbeeld lessen in de klas, museumbezoek of fietstochten langs monumenten. “Het verbindt leerlingen met hun geschiedenis: de geschiedenis van Culemborg. En ze krijgen iets mee over cultureel erfgoed. Dat legt een basis voor belangstelling voor kunst en cultuur op latere leeftijd.”

Zie: www.weeshuismuseum.nl

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox