Nina en Isabelle Lindeboom terug in Tiel na hun verblijf in een Grieks vluchtelingenkamp. Op tafel een stuk van een blauw slaapmatje uit het kamp. (Foto: Corien Remijn)
Nina en Isabelle Lindeboom terug in Tiel na hun verblijf in een Grieks vluchtelingenkamp. Op tafel een stuk van een blauw slaapmatje uit het kamp. (Foto: Corien Remijn) (Foto: Corien Remijn)

Terug van mensonterend Grieks kamp

Nina en Isabelle Lindeboom werkten onlangs enkele weken als vrijwilliger in het Griekse opvangkamp Moria. "De omstandigheden daar zijn echt mensonterend. We besloten na afloop meteen om weer terug te gaan."

Door Corien Remijn

Tiel - Door overbevolking en het gebrek aan sanitaire voorzieningen ziet het vluchtelingenkamp er uit als een sloppenwijk met open riool. Foto's maken is er verboden, officieel om privacyredenen. Omdat de uitstroom stagneert zitten veel mensen maanden en soms zelfs jaren vast in het kamp. Nina: "Het stinkt er en er lopen ratten, echt verschrikkelijk. Diarree en ziektes zoals schurft komen veel voor, dus je moet als vrijwilliger geen smetvrees hebben." Isabelle vult aan: "Veel mensen hebben ook psychische problemen, worden agressief of gebruiken drugs. De politie is keihard. We zagen ook veel depressieve en ontspoorde kinderen. Wanhopige ouders smeekten ons zelfs om hun kinderen mee te nemen naar Nederland."

Moeder en dochter Lindeboom verblijven in een klein appartement elders op het eiland Lesbos. Het vrijwilligersbusje van de christelijke organisatie Eurorelief brengt hen elke dag vroeg naar kamp Moria. Zelf zijn ze niet zo kerkelijk ingesteld, maar het contact met de andere vrijwilligers van de internationale organisatie is goed. Na een briefing in het kantoor van Eurorelief worden de taken verdeeld.

De grootste klus is het huisvesten van nieuwkomers op het overvolle terrein. Gezinnen krijgen, na urenlang wachten, meestal één kamer in een soort bouwkeet toegewezen. Anderen moeten een kamer delen met vreemden of bivakkeren in een koude, vaak lekkende tent. Iedereen aast op betere huisvesting dus vrijkomende ruimtes worden permanent bewaakt door vrijwilligers.

Eerste levensbehoeften

Bij aankomst krijgen vluchtelingen van Eurorelief een pakketje met een dun isolatiematje, een slaapzak en één setje kleding voor de hele periode. Bedden of matrassen zijn nauwelijks beschikbaar. Nina: "Ze krijgen van de kampleiding ook brood zonder beleg en een warme maaltijd die bestaat uit een klein vies prakje waarvoor ze eindeloos in de rij moeten staan. Je moet sowieso overal uren voor in de rij staan."

Andere levensbenodigdheden schaffen de vluchtelingen zelf aan in lokale winkels. Ze krijgen daarvoor een toelage die voor één persoon 90 euro per maand is, aangevuld met 50 euro voor elk volgend gezinslid. Het maximum is 340 euro, ongeacht de gezinsgrootte. "Voor families met kleine kinderen is dat echt veel te weinig", stelt Nina. "Zeker als een kind diarree heeft zijn de luiers niet aan te slepen. En maandverband kost ook veel. Het verstrekken van zulke goederen door hulporganisaties ligt gevoelig bij de Griekse regering, omdat die de lokale economie wil versterken. Waarschijnlijk is het ook een vorm van ontmoedigingsbeleid."

Omdat Eurorelief goed contact heeft met de overheid mochten Nina en Isabelle gelukkig wel sanitaire artikelen uitdelen. Zelf gekocht in lokale winkels op Lesbos van giften uit Nederland. Isabelle: "De vluchtelingen zetten ook kleine bedrijfjes op. De veerkracht en gastvrijheid van deze mensen is echt indrukwekkend." Moeder en dochter zijn nog niet helemaal bijgekomen van de overweldigende ervaring maar hebben hun volgende trip naar Lesbos al gepland. In juli, drie weken. Donaties zijn welkom.

Meer berichten