Logo zakengidstiel.nl


Foto:

Onrustig

  Column

Meestal heb ik mijn column vrij snel op het scherm getikt, maar nu lukt dat niet. Mijn hoofd is onrustig. Het voelt aan als een nest met stoeiende jonge katten. Ik heb het “normale leven”” nog steeds niet te pakken. 

Maandenlang heeft de angst voor het virus mij weggehouden van gezelligheid buiten de deur. Het mocht niet van Hugo de Jonge. Tot hij ons aanmoedigde om te gaan “dansen met Janssen”. We konden weer los gaan. Ik laat me niet verleiden door die vreemde bokkensprongen van De Jonge. Een dreunende disco is aan mijn lijf niet meer besteed. Ik ga liever weer lekker ouderwets op bezoek bij goede vrienden met hapjes en rode wijn. 

Lekker weer het glas heffen. Op de toekomst, op het nieuwe normaal. En op de toekomst van mijn column.

De krant gaat per 1 augustus over naar een andere uitgever, Kontakt Media Partners in Goudriaan. Augustus is een overgangsmaand. Dan krijg ik even rust. 

Daarna hoop ik fris en fruitig terug te keren als uw wekelijkse columnist. Er is nog zoveel te schrijven. Ik heb nog zoveel onderwerpen, die me aangereikt zijn door mijn lezers, op de plank liggen. 

Om een paar voorbeelden te noemen. 

Een trouwe lezer stuurde me vier foto’s van de oude begraafplaatsen in Eck en Wiel en Maurik. Het onkruid piekt er boven de grafzerken uit. De urnenmuur is overwoekerd door de bramenstruiken. Je hebt een snoeischaar nodig om erbij te komen, aldus mijn tipgever. 

En ik zou ook maar weer eens moeten beginnen over het leegstaande winkelcentrum Kwadrant in Tiel. De omwonenden vertrouwen het niet. Er wordt druk gesloopt in de binnenkant. Komt er stiekem toch een Polenhotel? 

Een lezeres uit die buurt vertelde me dat ze van plan is haar huis te koop te zetten. Ze is bang dat de verkoopwaarde duikelt als de arbeidsmigranten daar neerstrijken. 

Lezers  uit Maurik ergeren zich steeds meer aan het veel te pompeuze gemeentepaleis aan de rand van het dorp. Het groeit de gemeente Buren financieel finaal boven het hoofd. Hangt er een gemeentelijk faillissement in de lucht?

Ik laat het allemaal maar even rusten. Eerst afwachten hoe het verder gaat met deze rubriek. Hoe de afloop ook zal zijn, ik bewaar in ieder geval dankbare herinneringen aan mijn columns. 

Vooral omdat ze onlangs gebundeld zijn in het boek Spot op de Betuwe, waarmee ik dankzij de Stichting Oud Burger Mannen- en Vrouwenhuis Tiel veel mensen een plezier heb gedaan.

Ook mijn kleinzoon. Hij maakte voor school een informatief opstel over zijn schrijvende opa. Zijn verhaal over “Mijn opa” kreeg een hoge waardering op zijn overgangsrapport. Kijk, dat neemt niemand mij weer af.

Soms heb je er behoefte aan om ook persoonlijke dingen even van je af te schrijven. Dat doe ik dan bij deze. Het lucht op. Het nest jonge katten in mijn hoofd is ook weer rustig geworden.

Spot op de Betuwe. Laten we er maar van uitgaan dat het allemaal goed komt. Dat het geen Slot op de Betuwe wordt.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)

Spot op de betuwe

Meer berichten